7.  การ อนุโมทนาบุญ      คือ ความปีติชื่นชมยินดี ในกุศลที่ผู้ใดก็ตามได้กระทำแล้ว ขณะนั้นปราศจากอิจฉาริษยาในการทำดีของผู้อื่น ความปีตินี้เป็นกุศลอันผ่องใสในจิต เป็นบุญ
 
 8. การฟัง ธรรม   การฟังความจริง ที่พระพุทธองค์ทรงสอนเพื่อหาหนทางการเจริญกุศล การถอยกลับจากอกุศล หรือเพื่อการระลึกศึกษาสภาวะ อันจะไปสู่ทางละความเห็นผิดทั้งปวง เป็นความตั้งใจในทางกุศล เป็นบุญเพราะสภาพจิตขณะฟังเป็นไปเพื่อการเรียนรู้ไปสู่ทางแห่งการละความไม่ รู้

 9.การแสดง ธรรม   ความเมตตา กรุณา ในขณะที่บอกความเป็นจริง ดังผู้ฉายไฟในที่มืด ผู้ทำภาชนะที่คว่ำให้หงาย  ความตั้งใจให้ผู้อื่นได้รับความสว่าง เพื่อให้ผู้อื่นได้รับรู้ ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ เกี่ยวกับหลักความเป็นจริงของชีวิต ขณะนั้นจิตเป็นกุศล เป็นบุญเพราะสภาพที่ผ่องใส

 10.การมี สัมมาทิฏฐิ การมีความเห็นที่ถูกต้องตรงตามความเป็นจริง   ว่ากุศลควรเจริญ อกุศลควรละ เห็นว่าทุกสรรพสิ่งไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตนบุคคลเราเขา  ผู้ที่มีความตั้งใจมั่นไปสู่ความเห็นที่ถูกต้องนี้จะเป็นผู้ไม่หวั่นไหวใน สภาวะต่างๆ ความสงบของจิตที่ปราศจากอกุศล และจากการหมั่นศึกษาสภาวะต่างๆ ก็จะเกิดขึ้น บุญจึงเกิดขึ้นในจิตของผู้นั้น
อยากได้บุญให้ทำ  10 วิธีนี้ใช่หรือไม่ 

  .....การกระทำ ภายนอกอาจเหมือนกัน แต่ควรตั้งจิตไว้ให้ถูก ถ้าเราพิจารณาจะเห็นว่าสภาพของบุญ สภาพจิตที่ผ่องใส หรือสภาพจิตที่สงบจากอกุศลนั้น เกิดขึ้นเพราะมีการกระทำที่เป็นกุศลดังกล่าวข้างต้นมาก่อน  มิได้เกิดจากการอยากได้จึงทำ  ต้องเกิดจากจิตที่เอื้อเฟื้อปรารถนาดี ยินดีต่อบุคลอื่น จึงต้องหมั่นฝึกให้กุศลเกิดขึ้นในใจนำไปสู่การกระทำข้างต้นเพื่อผลบุญที่จะ เกิดขึ้นอย่างแท้จริง

ทำบุญเพื่อให้ชีวิตเราเป็นสุขขึ้นใช่หรือไม่                                                                                   

.....ทุกอย่างอยู่ที่เหตุ เหตุที่เกิดจาการกระทำที่เป็นกุศล ผลย่อมเป็นกุศลเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ต้องการก็ตาม  การกระทำใดๆ เช่น การสร้างคุณงามความดีโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน เป็นการทำบุญอย่างผู้มีความเห็นที่ถูก  ผู้ใดทำบุญโดยมุ่งหวังสิ่งตอบแทน อันได้แก่ ความสุข ลาภ ยศ  สรรเสริญ ถือว่าผู้นั้นทำ
บุญโดยไม่ละโทษ โทษดังกล่าวได้แก่ โทษในภพ โทษจากการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏนั่นเอง